'Woestijn van Jemen' [pasteltekening]

-

Zacht pastelkrijt op papier. 43x60 cm. Naar een screenshot van Planet Earth II: Woestijn.
Desolaat, dus leeg. Leeg, dus geen komen en gaan. Dus geen tijdsbeleving. Geen andere tijdsbeleving dan de wind die de rotsen gestaag doet slijten.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Borges, Babel en de boekenzucht

-
Afbeelding
In 1941 publiceerde Jorge Luis Borges zijn korte verhaal De bibliotheek van Babel . Net als de meeste van zijn andere verhalen, is het fantastisch, surrealistisch en overgoten met een saus van eruditie en speelsheid. Borges confronteert ons met grenzeloze informatiezeeën, de nachtmerrie van eindeloze combinatiemogelijkheden van stukjes informatie, en met de waanzin die dit teweeg brengt. De verteller laat de lezer kennismaken met het universum, dat in alle richtingen tot in het oneindige is ingedeeld in zeshoekige ruimtes met in het midden immense luchtkokers, zodat de lagere en hogere verdiepingen te zien zijn. ‘De indeling van de galerijen is onveranderlijk. Twintig boekenplanken, vijf lange planken per vlak, bedekken alle vlakken op twee na.’ Die twee vormen de doorgang naar aangrenzende galerijen, met nissen voor enerzijds een toilet, en anderzijds een wenteltrap. ‘Op iedere plank staan tweeëndertig boeken van eenvormig formaat; ieder boek bestaat uit vierhonderdtien blad...
Meer lezen

Liggend, kijkend

-
Liggend op het zachte zomergras, naar boven kijkend, lijken de perfect uitwaaierende trossen lindeblaadjes wel te veranderen in goudblad onder de zon. Met daarachter... een volstrekt rimpelloze massa van aquamarijn, die nu een indrukwekkende onmetelijkheid verkrijgt.
Meer lezen

Canaletto's 'De Molo en de Piazzetta San Marco'

-
Afbeelding
Sinds vrijdag 21 oktober kan ik thuis genieten van enkele grote reproducties van werken van Canaletto (Venetië 1697 - Venetië, 1768). Een daarvan is bovenstaande,  De Molo en de Piazzetta San Marco . Het werk lijkt realistisch, maar oogt tegelijkertijd als een ansichtkaart voor buitenlanders. Het is een Venetiaanse idealisering waarin het Dogepaleis goed uit de verf moet komen, dat pontificaal in het midden staat. De gebouwenreeks is ongeveer in het midden van het doek geplaatst, met de horizon op pakweg een derde. Het onderste deel bevat de meeste contrasten. Canaletto blinkt niet uit in het schilderen van luchten of van waterpartijen, en beide ogen hier effen en sereen. Ze vullen elkaar aan en geven de weelderige architectuur een licht, elegant en delicaat karakter, alsof die geen last heeft van gewicht en niet op de grond rust. Het lijkt haast alsof het water weinig anders moet doen dan de gebouwen weerspiegelen. De boten en mensen worden in elk geval veel minder weersp...
Meer lezen