Utopische en dystopische fratsen tussen ooit en ergens
Doorheen de geschiedenis kende men het onnatuurlijke, bizarre, beangstigende en anderwereldse met name twee plaatsen toe. De eerste is tijdgebonden, en betreft een ver en onbepaald verleden. De tweede is plaatsgebonden, en betreft de periferie van de bekende, vertrouwde wereld. Het verleden is nu eens mythisch, dan eens legendarisch. Het verleden staat het wonderlijke toe in de autochtone leefwereld te hebben bestaan, zoals de Delfische Python en de vele andere draken in de Griekse mythologie. Voorbij de grens van het bekende werd de wereld wonderlijker. Het lijkt daarom niet toevallig dat de (Atheense) Grieken heksen, marginale figuren in de maatschappij die ze zijn, lokaliseerden in onder andere Thessalië en de kustgebieden langs de Zwarte Zee, toen het einde van de beschaafde wereld. [1] Ook de sjamaanachtige Orfeus kwam uit Thracië , voorbij de Griekse leefwereld. Hoe verder weg de gebieden lagen, hoe wonderlijker de verhalen werden. Niet voor niets zijn de epische ...